Buddyzm zen:

Buddyzm jest jedną z wielkich religii świata, o ponad 2500-letniej historii. Powstał w Indiach, przeniknął do wielu krajów Azji, a od początków XX wieku przenika do Ameryki i Europy.
Zen jest jedną z szkół buddyjskich. Słowo zen jest japońskim odpowiednikiem sanskryckiego słowa dhjana, oznaczającego medytację. Jest ona podstawą treningu we wszystkich szkołach zen.

Według doktryny buddyjskiej wszelkie cierpienia i nieszczęścia w życiu człowieka i innych istot, mają swe źródło w podstawowej niewiedzy dotyczącej tego, czym w istocie jesteśmy.
Świadomość naszej prawdziwej istoty, przesłonięta jest jednostronnym przeświadczeniem, że istniejemy tylko jako odrębne jednostki, różne od wszystkiego co je otacza.
Ten egocentryczny punkt widzenia stwarza w nas poczucie osamotnienia i zagrożenia, powoduje nieustannie wewnętrzny konflikt, "my - oni".

Celem praktyki zen jest przekraczanie egocentrycznego doświadczania siebie i otaczającego nas świata jako dwóch odrębnych bytów.
Nazywa się to urzeczywistnianiem Prawdziwej Natury, osiąganiem stanu Umysłu Buddy, a także przebudzeniem lub oświeceniem.
Twórcą buddyzmu był Budda Siakjamuni.
Oświecony Umysł Buddy przedstawiany jest symbolicznie poprzez wizerunki siedzącego Buddy, promieniujące siłą, spokojem, mądrością i współczuciem.

Postawa Buddy, rozumiana jako stan umysłu, pozwala działać uważnie, skutecznie, odpowiedzialnie i zdecydowanie, ze współczuciem i w harmonii z otoczeniem.
Trening zen wymaga dużej dyscypliny i siły woli.
Praktyka zen odbywa się we wspólnotach - sanghach, prowadzonych przez nauczycieli, którzy uzyskali prawo nauczania od swojego mistrza.
Ta tradycja bierze swój początek od samego Buddy Siakjamuniego.
Nauczyciel jest niezbędnym elementem treningu, ale to uczeń sam dzięki swojej wytrwałości i determinacji podąża tą drogą.